Güzellik Merkezi

DÖVMENİN YAPILIŞI
Dövme, deri tarafından tümüyle yok edilemeyen bir boyanın bir teknikle alt deri yüzeyine kadar işlemesiyle oluşur.
Alt deriye ulaşmak için kullanılan makine sivri ucuyla vücuda küçük delikler ve yarıklar oluşturur.
Açılan bu delik ve yarıklara makine ile boya maddesi enjekte edilir.
Dövme yapılırken genellikle kullanılan boya maddesi istir. İsle birlikte çivit, antimuan tozu, kavrulup dövülmüş kemik tozu,
çeşitli bitki özleri, safran ve kına da kullanılır. Bu malzemelere göre deride beliren izler kırmızıya yakın bir tonda olabilir.
Dövme yapılırken yapılan kişiye, işlemin yapıldığı sırada acı verir.
Bu acıyı az ya da çok diye tarif etmek doğru olmaz. Çünkü her insanın acı eşiği farklıdır.
Dövmenin yapılış süresi kullanılan iğnelerin sayısına ya da yapılan dövmenin boyutuna göre değişir.
İğne vuruşlarına bağlı olarak dövme yapılan bölgede kızarıklıklar ya da şişlikler görülebilir.
Bu şişlikleri takiben o bölgede yaralar ya da kabuklanmalar oluşur, bu kabuklanmaların iyileşmesiyle dövme ortaya çıkar.
Dövme yapmada isin yanı sıra kül, çivit, antimuan tozu, kibrit tozu, güherçile, kavrulup dövülmüş kemik tozu,
çini mürekkebi, susam yağı, çeşitli bitki özleri, safran, hayvan ödü ve kına katkı maddesi olarak kullanılır...
Anne sütü temel karışım sayılır... Bazı yöreler de ise ateşte kızdırılan iğne, koyun ve keçinin öd kısmından alınan
suya batırılarak, yüzün ve vücudun muhtelif bölgelerine küçük küçük delinerek işlenir.
Günümüzde yapılan kazı vb. çalışmalarda çok eski zamanlara ait insanların toprak altındaki kalıntılarında,
vücutlarında dövme olduğu ortaya çıkmıştır çoğu kez. Örneğin: Mısır mumyalarında çoğu kez dövmeye rastlandığı belirtilmektedir.
O dönemde insanlar dövmeyi bir statü sembolü olarak kullanmalarının yanı sıra,
dövmenin onları kötü ruhlardan, hastalıklardan, büyülerden koruduğuna inanırlarmış.
Günümüzde ise simgesellikten öte vücut estetiği olarak görülmektedir dövme.
Avrupa dilleri, dövme karşılığı olan tattoo sözcüğünü Tahiti dilindeki tautau''dan almıştır.
Dövme 20. yüzyılın başlarından sonra, özellikle denizciler arasında yaygınlık kazandı.
Romantik duyguları, yurtseverliği ya da dindarlığı belirtmek amacıyla dövme yaygın olarak kullanıldı...